سکس! سکس یعنی یک خط قرمز. یعنی که هنوز هم اگر در کشور ما راجع به آن صحبت کنید، بدترین و شنیع‌ترین حرف‌ها را زده‌ای. یعنی این‌که اگر تو سوالی در مورد «پایین‌تنه» بکنی ،کمتر کسی به تو پاسخ می‌دهد؛ تازه اگر شانس بیاوری و به گستاخی متهم نشوی.

سکس از کودکی یک نقطه بزرگ ابهام در زندگی همه ما ایرانی‌هاست. کمتر پدر و مادری حاضر می‌شود با کودکش با صراحت در مورد سکس صحبت کند یا به سوالاتش پاسخ دهد. بچه‌ها همه می‌دانند که به دنیا می‌آیند اما وقتی می‌پرسی چگونه در جوابت می‌گویند یا یک روز در یک جوراب پشت در گذاشته شده‌اند یا آن‌که پدر و مادرشان آن‌ها را در یک سبد از دریا گرفته‌اند.

در بهترین حالت می‌دانند که مادرشان روزی آن‌ها را در شکم‌شان این‌ور و آن‌ور می‌برده، اما نمی‌دانند در کجا درست شده‌اند و از کچا پا به جهان ما گذارده‌اند.

آن‌ها با همین ذهنیت‌ها بزرگ می‌شوند و بعد هم در مدرسه و حتا در دانشگاه هیچ کسی به فرزندان این جامعه یاد نمی‌دهد که یکی از اصلی‌ترین بخش‌های زندگی یک انسان که در ارتباط‌های اجتماعی و حتا خصوصی او نقش دارد، سکس است.

به هر حال سکس، خط قرمز است. سکس یعنی این‌که نباید بپرسی. یعنی این‌که از هم‌کلاسی‌ات باید یاد بگیری، از فیلم‌های پورنوی یواشکی با رفقا و مجله‌های خارجی که به دست همه بچه‌های مدرسه دستمالی شده‌. یعنی این‌که تو حق نداری از معلمت، مادرت، پدرت یا بزرگترت بخواهی تا صریح به تو بگوید، صحیح‌ترین حالاتش چیست.

شما اولین مفاهیم رابطه جنسی را از که آموختید

از دختری می‌خواهم تا از برداشت های جنسی‌‌اش بگوید. «م» قول می‌گیرد این مصاحبه بی‌نام و نشان باشد. او ۲۷ سال دارد، مجرد است و کارشناسی علوم ارتباطات دارد:

یادت می‌آید اولین دفعه با مسایل جنسی در چه سن و سالی آشنا شدی؟

الان یادم نیست ...

آموزش‌های جنسی‌ات را از چه کسانی گرفتی؟

فکر کنم مسایل جنسی از چیزهای شخصی است که آدم باید خودش یاد بگیرد چون در بین ما این یک چیزی نیست که تو بخواهی بگویی مامانم یا بابام به من یاد داد. ظاهراً مسایل عاطفی را پدر و مادر می‌توانند به آدم کمک کنند ولی مسایل جنسی را خیلی سخت است.

راه‌هایی دیگری هست، مثلاً تو دوستان جالبی گیرت بیفتد، این‌طوری باشد خیلی بهتر است. فکر می‌کنم آدم باید خودش کشف کند. چون کسی چیری به تو درست یاد نمی‌دهد. نه مامان، نه معلم... نمی‌دانم شاید هم خودش باید تجربه کند.

با این حساب تو هیچ‌وقت در مورد مسایل جنسی آموزش ندیده‌ای...

متاسفانه نه. ولی فکر می‌کنم لازم است. در سوال قبلی را هم فکر می‌کنم اگر به‌طور کلی بخواهی نگاه کنی آدم باید حتماً آموزش ببیند. شاید جایی هم نبوده که بخواهد آموزش بدهد.

اگر آموزشی باشد، فکر می‌کنی تا چه حد می‌تواند آزاد باشد؟

من همین را می‌گویم. در مجموع مجبوری خودت حالا به هر نحوی شده با سکس آشنا کنی. این جزو زندگی است و آدم نمی‌تواند از آن فاصله بگیرد ولی خب باید یاد گرفت.

خودت باید بخواهی، چون از چیزهای مهم زندگی شناخت رابطه جنسی است حالا به هر شکل که شده. چون الان در جامعه امکانش نیست یاد بگیری یا بتوانی آزاد تجربه کنی.

فکر می‌کنی اگر ازدواج کنی چقدر با همسرت، درک متقابل ارتباطات جنسی داری؟

خب، این خیلی مساله مهمی است. من یکی از دلایلی که وارد این ماجرا نمی‌شوم چون از این عدم درک واهمه دارم.

وقتی با اکثر جوان‌ها صحبت می‌کنید، با صراحت می‌گویند اولین بار آن‌چه‌ از سکس فهمیده‌اند از طریق هم‌کلاسی‌ها و یا دوستان‌شان در مدرسه و خیابان بوده‌ است و خیلی از آن‌ها اگر منصف باشند خواهند گفت که بسیاری از آن‌چه را که فهمیده‌اند، غلط بوده.

باورهای نادرست و اندیشه‌هایی که زاییده ذهن کودکانه بچه‌هایی است که خود از دیگران به همین ترتیب یاد گرفته‌اند، به قول دکتر شرفی، کارشناس علوم تربیتی اولین گام انحراف است.

این کارشناس اشاره می‌کند: «کودک از مرجع نمی‌آموزد. مفاهیم غلط در ذهن او جایگزین تعابیر درست می‌شود و این می‌شود که دانش جنسی اندک شهروندان ایرانی با موضوعیت غلط شکل گرفته و به دیگری هم داده می‌شود».

مدارس و آموزش جنسی ارتباطی نامفهوم

با توجه به افزایش بحران‌های اجتماعی کشور اینک چندی است که مساله عدم درک صجیج ارتباط‌های جنسی مطرح می‌شود. بر اساس عادت معمول که در کشور ماست وقتی شرایطی وارد بحران می‌شود، ما صحبت از پیشگیری می‌کنیم. افزایش موج روسپیگری و بنابر اظهارات رییس کارگروه زنان آسیب‌دیده اجتماعی کاهش سن خودفروشی به ۱۵ سال، گسترش فحشا‌ در بین زنان متاهل، آن‌هم نه بر اساس نیاز اولیه بلکه ثانویه و عاطفی شاید بی‌ربط با این یحث ما نباشد.

بد نیست اشاره شود بنابر نظر کارشناسان، در عموم روی آوردن به ارتباط‌های جنسی غیر معمول نظیر زنان شوهردار با غیر و یا موارد مشابه عدم درک صحیح رابطه جنسی توسط شریک اولین نکته‌ای است که اشاره می‌شود.

اما امروز وقتی با سیر صعودی طلاق در جامعه‌ مواجه هستیم می‌شنویم که باید رعایت کرد، باید فهمید، باید پرده‌ها را کنار زد. اما چگونه؟ براساس آمارها و اطلاعاتی که مرکز مداخله در بحران‌ها و آسیب‌های اجتماعی می‌دهد، اینک حجم بسیار زیادی از طلاق‌های کشور را عدم درک صحیح روابط جنسی زن و مرد تشکیل می‌دهد و باز هم خوب است گریزی به سمینار اخیر «اسلام و آسیب‌های اجتماعی» بزنیم که در آن اشاره شده است که تقریباً نیمی از خودفروشی‌ها برای تامین نیاز های ثانویه‌ است.

جالب است بدانید برای این گزارش با زنی صحبت می‌کردم، او می‌گفت تا زمانی‌که ازدواج کرده است حتا نمی‌دانسته که یک مرد وقتی با او هم بستر می‌شود واقعاً با او چه رفتاری می‌کند و جالب‌تر این‌که او اشاره می‌کرد همسرش نیز وقتی با او ازدواج کرده نمی‌دانسته که چگونه باید با او رابطه جنسی داشته باشد. آن‌ها درکی ناقص از ارتباط جنسی با یکدیگر داشتند.

درکی که سال‌ها برای آن‌ها طول کشید تا با مشاوره توانستند راه‌های جدی آن را پیدا کنند، عاطفه ادامه می‌دهد: مادرم هم همین قدر می‌دانست. ما از یکی از روستاهای اطراف شیروان در خراسان بودیم. او می‌گفت‌ چشمانت را ببند و بعد بگذار شوهرت خودش راهش را پیدا می‌کند. تازه بعد از شب اول که درد دارد و باید خونش را روی دستمال بدهی تا آبروی ما را حفظ کنی، گاهی خوشت هم می‌آید. این همه چیزی بود که من از مادرم یاد گرفته بودم.

جامعه محتاج آموزش جنسی است

فهیمه هاشمی، مشاور خانواده در این زمینه اشاره می‌کند:
ندانستن فرایند جنسی، نه تنها مشکل نوچوانی است بلکه در بزرگسالی هم این مساله د‌ر پس پرده حجب و حیا‌ست. حتا زمانی‌که ازدواج می‌کنند. برای همین است که خواسته‌های زن و شوهر از هم مشخص نمی‌شود.

درواقع نوع تربیت دختر و پسر از همان ابتدا یک حالت تابو را پیش می‌آورد. در این بی‌تربیتی، دختر یک‌سری افکار برای خودش دارد و مرد به یک نوع دیگری و اگر بخواهند با هم یدون ایحاد فضا و شرایط مناسب گفت و گو کنند چه بسا سوء‌تفاهم هم به‌وجود بیاورد. در واقع آموزش باید از سن چهار یا پنچ سالگی انجام گیرد، ولی ایران هنوز کشش چنین کاری را ندارد.

تا چه حد روابط جنسی را می‌توان آموزش داد؟

اگر بشود جلسات جدا باشد تا جایی‌که کامل قضیه را باز کرد، می‌شود وارد شد. ولی جایی‌که هر دو جنس با هم حضور داشته باشند، نه. چون پذیرش این قضیه را ندارند. امروز در همین کلاس‌های آموزش پیش از ازدواج که مختلط برگزار می‌شود این نفص به چشم می‌خورد.

با توجه به این‌که یک مدتی است با این موضوع سر‌و‌کار دارم، شدیدن هر دو جنس به این کلاس‌ها نیاز دارند و خودشان هم به این موضوع اشاره می‌کنند. کسانی هستند که به من مراجعه می‌کنند و می‌گویند: اگر بدانیم که جایی چنین آموزش‌هایی هست هر نوع هزینه‌ای را حاضریم بدهیم که از آن استفاده کنیم.

به نظر شما در سطح عموم، دانش جنسی کسانی که ازدواج می‌کنند تا چه حد است؟

خیلی کم. می‌شود گفت شاید ده درصد. در نهایت وقتی که زن یا شوهر از ارتباطی که دارد راضی نباشد و سکس را براساس فقط یک تکلیف انجام دهد، کم‌کم احساس لذت از کنارش حذف می‌شود و سردی جنسی را به همراه می‌آورد. آنهابرای رد کردن از گردن خودشان یک‌سری توجیهاتی هم می‌آورند. اما در نهایت این عدم شناخت باعث می‌شود که یک زندگی ماشینی، به قول روانشناسان طلاق عاطفی بین آن‌ها به‌وجود بیاید.

چون آن چیزی را که نمی‌توانند از همسرشان بخواهند خیلی راحت می‌توانند از شریک جنسی‌شان بخواهند.

حسین علی زاهدی‌پور، پژوهش‌گر دارالحدیث صدا‌و‌سیمای ایران اشاره می‌کند:

زنانی که در خانه تامین نمی شوند روی به روسپی‌گری می‌آورند. اگرچه که آن‌ها در رویارویی با مردانی که با آن‌ها تماس می‌گیرند تامین نمی‌شوند اما به دلیل نبود صمیمت در خانواده و تامین جنسی روی به خودفروشی می‌آورند.

او راهکار را در آموزش، آن هم در سه سطح فرد، خانواده و جامعه می‌داند. اما وی اشاره نمی‌کند که تاکنون چه راهکار‌هایی برای این آموزش به صورت منسجم و با برنامه اجرا شده است.

فهیمه هاشمی کارشناس آموزش روابط جنسی در پاسخ به این سوالم که چقدر مراجعه‌کنندگان به شما مشکلات‌شان را بی‌پروا طرح می‌کنند، ادامه می‌دهد:

در ابتدا خیلی کم. مگر این‌که به جلسه دوم یا سوم کشیده بشود تا اعتمادشان کامل جلب شده‌باشد و بتوانند به طرف مقابل اعتماد بکنند و باز هم خیلی با حجب و حیا و در حاشیه به آن می‌پردازند.

در حالی که ممکن است علت اصلی، ممکن که نه، در خیلی از مواقع علت اصلی، همان حجب است. این حجب نا‌بجا با آموزش‌ها یک مقدار کمتر شده ولی رفع نشده.

تازه برخی شاید بتوانند تشخیص بدهند که علت اصلی مشکل‌شان همان است. ولی بی‌شک مساله رفع نشده چون آموزش‌ها، آموزش‌های کاملی نیست. باز همان آموزش‌هایی است که خیلی در پرده و لفافه گفته می‌شود.

یکی از مشکلات جامعه ما این است که مدرسین مسایل جنسی بچه‌ها در سنین بلوغ و نوجوانی هم کلاسی‌ها و هم مدرسه‌ای‌ها و دوستان‌شان هستند. این در زندگی آتی آن‌ها چقدر تاثیر دارد؟

این شناختی منفی است چون مسلمن آن چیزهایی را که خودشان بدست نیاورده‌اند را دارند القا می‌کنند. و این باعث ترس از ازدواج و رابطه جنسی سالم از ابتدا می‌شود.

نوجوانان با این آموزش‌های غیر رسمی یک دید ذهنی در این رابطه برای خودشان ایجاد می‌کنند که در اساس غلط است. برای رفع این موضوع یکی از مهم‌ترین آیتم‌هایی که من می‌توانم پیشنهاد بدهم، آموزش مستقیم و کامل تمام رابطه جنسی به‌طور مجزا بین دو جنس است.

به نظر شما از چه سنی؟

از سن دبستان.

شما فکر می‌کنید باید مسایل جنسی از سن دبستان برای بچه‌ها باز شود؟

آموزش در هر سنی متناسب با خودش. ولی در رابطه با کسی که در شرف ازدواج است یا ازدواج کرده به‌طور کامل، نه مانند واحد دانشگاهی که برای تنظیم خانواده گذاشتند بلکه به شکل کاملن کاربردی و روانشناختی آن.

اشاره به واحدهای دانشگاهی در زمینه روابط جنسی کردید. یعنی آنها در سطح کاربردی نیست؟

اصلاً...

واقعیت این است که امروز ما نمی‌دانیم چه میزان زنان و یا مردان، بیرون از خانواده نیازهای جنسی خود را تامین می‌کنند. ما اساساً نمی‌دانیم که چه حجمی از جامعه دچار مشکلات جنسی است چرا که آمارهای منتشره نیز مربوط به موارد دستگیری در نیروی انتظامی و یا مراجعه کنندگان به بهزیستی است و بخش عمده و پنهان هنوز در بطن جامعه محجوب است.

سمینار‌ها و آمارها، هنوز کالای پشت ویترین است. چرا که با همه حرف‌ها برخی از کارشناسان اشاره می‌کنند، درصد بسیاری از زنان ایرانی تا پایان عمر حتا نمی‌دانند که زنان هم مانند مردان به اوج لذت جنسی «ا‌رگاسم» می‌رسند. شما را نمی‌دانم، اما من نام این را ظلم می‌گذارم.

در سال‌های اخیر با دارندگان حیوانات خانگی در کشورمان برخورد می‌شود، با این توجیه که نگهداری این‌گونه حیوانات یک «مد و نماد فرهنگ غرب» شده است. انتقال بیماری از حیوانات خانگی به انسان، دیگر دلیلی است که مخالفان نگهداری حیوانات خانگی عنوان می‌کنند.

با توجه به تناقضاتی که در نگرش جامعه و مجریان قانون نسبت به مقوله‌ی نگهداری از حیوانات خانگی وجود دارد، بر آن شدم که نظر یک متخصص را در این رابطه جویا شوم. پس به سراغ دکتر هومن ملوک‌پور، جراح و دامپزشک رفتم که عضو جامعه جهانی دامپزشکی و همچنین عضو انجمن دامپزشکان حیات وحش اروپا است.

غذای گربه تولید نزاجا، عکس‌ها از مینو صابری

دکتر ملوک‌پور درباره‌ی کانونی صحبت کرد که پناهگاه حیوانات بی‌خانمان و بعضا مجروح و معلول است. حیواناتی که توسط برخی از ما آدم‌ها مورد اذیت و آزار قرار گرفته‌اند. وی با اشاره به این موضوع که نگهداری از حیوانات خانگی نزد ما ایرانیان پیشینه‌ی تاریخی دارد، گفت:

«اولین حیوانی که به دست انسان اهلی شد، سگ بود که‌ حدود هجده هزار سال پیش توسط ایرانیان، اهلی و از آن برای شکار و نگهبانی استفاده شد. این حیوان خیلی زود به عنوان همدم و دوست انسان جای خود را باز کرد.

اسب، دیگر حیوانی است که باز توسط ایرانیان هشت هزار سال پیش اهلی شد که از آن برای باربری همچنین در جنگ ها استفاده می‌شد. بنابراین نگهداری از حیوانات پیروی از فرهنگ غربی نیست. اما متاسفانه افرادی هستند که برای خودنمایی و اعتبار بخشیدن به خود از این موضوع سوء‌استفاده می‌کنند. همین امر باعث می‌شود علاوه بر این‌که بهانه به دست پلیس بدهند، ضربه‌های سنگینی به افرادی که واقعا به حیوانات علاقه‌مند هستند و نیاز دارند وارد کنند. می‌توان گفت در این میان بیشترین آسیب را حیوانات متحمل می‌شوند.

دکتر هومن ملوک‌پور، جراح و دامپزشک

به‌طور مثال برخی افراد به حیوان همان‌گونه نگاه می‌کنند که به ماشین آخرین مدل و یا لباس و عطر و ادکلن مارک‌دارشان، که نه برای نگهداری و استفاده، بلکه برای فخرفروشی و جلب توجه از آنها استفاده می‌کنند. اما این‌ها دلیل کافی برای انکار مفید بودن حیوانات خانگی نیست.

این یک واقعیت است که با صنعتی شدن زندگی و با کم عمق شدن روابط انسانی، تمایل به داشتن حیوانات خانگی بالطبع افزایش پیدا می‌کند و می‌توان گفت یکی از ملزومات زندگی بشر شده است. این اتفاق بعد از جنگ جهانی دوم در اروپا افتاد، تا پیش از جنگ جهانی به این صورت نگهداری از حیوانات خانگی رایج نبود. اما ظرف پنجاه سال اخیر این موضوع تا آن حد پیشرفته است که پرورش حیوانات خانگی و تولید ملزومات آن پنجمین صنعت پردرآمد دنیا به حساب می‌آید. به عنوان مثال سال گذشته درهلند تعداد سگ های قلاده دار (سگ های صاحب دار) چهار برابر بچه‌های یک تا شانزده ساله این کشور اعلام شد. همه گیر شدن یک اتفاق دلیل بر مدگرایی جامعه نیست و جامعه‌ی ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست.»

دکتر ملوک‌پور در ادامه اضافه کرد که غیبت حیوانات خانگی در زندگی شهری ایرانیان، در سال‌های دراز لزوم فرهنگ‌سازی برای چگونگی نگهداری از آنها را به وجود می‌آورد. وی درباره‌ی انتقال بیماری از حیوانات خانگی به انسان گفت:

«اگر پیشگیری‌های لازم انجام شود و حیوان خانگی به موقع واکسینه و داروی ضد انگل استفاده کند، خطر انتقال بیماری از آنها به انسان به مراتب بسیار کم‌تر و کم‌خطرتر از انتقال بیماری از یک انسان به انسان دیگر است.»

پناهگاه حیوانات بی‌خان‌مان در حومه‌ی شهر هشتگرد

وی همچنین اضافه کرد که نزدیک به چهار صد بیماری مشترک بین انسان و حیوان وجود دارد که کم‌ترین این بیماری‌ها از سگ و گربه است و می‌توان گفت تعداد بیماری‌های قابل انتقال از گاو و گوسفند بارها بیشتر از خطر انتقال بیماری از سگ و گربه به انسان است.

نکته دیگری که به گفته‌ی دکتر ملوک‌پور قابل تأمل است، این است که در برخی موراد که انسان از تماس با حیوان بیمار می‌شود، در واقع مقصر آن حیوان نیست، بلکه سیستم ایمنی بدن انسان‌ها است که آن آنتی‌بادی خاص را ندارد و سیستم ایمنی بدن‌اش دچار اختلال و مبتلا به بیماری می‌شود. به عنوان مثال حساسیت به موی گربه یا پر پرنده در افراد مانند حساسیت در مقابل گوجه فرنگی و...

دکتر ملوک‌پور درباره‌ی شایعاتی مانند این‌که تماس با موی گربه در زنان ایجاد نازایی می‌کند و یا موی گربه باعث ایجاد کیست در دستگاه تنفسی می‌شود، گفت:

«اگر گربه‌ای به انگلی به نام «توکسوپلاسموز» مبتلا باشد و گربه این انگل را همراه مدفوع دفع کند و این مدفوع تا سه روز از محیط خارج نشود، (این انگل بعد از سه روز قابلیت بیماری‌زایی به دست می‌آورد) و به موی گربه بچسبد و موی گربه به عنوان ناقل این انگل را وارد منافذ بدن انسان کند، آن موقع ممکن است فردی را بیمار کند.

پس می‌بینید که با این روند احتمال ابتلا به این بیماری بسیار کم است، در حالی که انتقال همین بیماری توسط گوشت خام بسیار زیاد است، یعنی خانمی که در آشپزخانه گوشت خام را می‌شوید ممکن است به آسانی مبتلا به این بیماری و به مشکل نازایی دچار شود.»

وی درباره‌ی خطر ابتلای بیماری دستگاه تنفسی توسط موی گربه گفت:

«سیستم تنفسی بدن ما انسان‌ها اجازه نمی‌دهد که اجرام بالای بیست میکرون وارد سیستم تنفسی شود. آن‌ وقت چطور ممکن است که موی گربه که چند سانتیمتر است، وارد ریه شده و ایجاد کیست کند؟! این‌ها باورهای غلطی است که متاسفانه در جامعه وجود دارد.»

بلوط، ‌گربه مینو صابری

او افزود: «یکی از مسائل مهمی که در نگهداری حیوانات خانگی نقش مهمی دارد، بحث مذهب و دین ما است. چندی قبل تحقیقی در دانشگاه شهرکرد انجام گرفت در مورد این‌که چرا می‌گویند سگ نجس است؟

در قرآن چند بار نام سگ برده شده؛ از جمله در سوره‌ی «کهف». وقتی از اصحاب کهف به عنوان افراد مقرب درگاه خدا نام برده می‌شود، سگی که همراه آنها بوده را هم همراه آن افراد شمرده‌اند و یا در سوره‌ی «نساء» چنین آمده که اگر سگی گوشت شکار بیاورد و از آن گوشت خودش خورده باشد، آن گوشت باز هم حلال است.

من تصور می کنم موضوع نجس بودن سگ به مقتضی زمان بعدها وارد دین شده باشد، ولی خوشبختانه مذهب شیعه به عنوان پویاترین مذاهب - که همواره علمای دین‌مان بر این امر تأکید دارند که درب اجتهاد همیشه باز است - با زمان پیش می رود. یعنی این‌که ممکن است در شرایط زمانی و مکانی یک حکم به حکم دیگر تغییر کند، مثل حلال اعلام شدن ماهی ازون‌برون و یا بازی شطرنج و غیره.

تصور من این است که نجس بودن سگ (بزاق دهان سگ)، مربوط باشد به بیماری هاری که از طریق بزاق دهان سگ منتقل می‌‌شود و احتمالا در دوره‌ای تلفات زیاد داده و همین امر باعث شده که سگ را نجس بخوانند. اما خوشبختانه باید بگویم با اقدام‌های موثر و تلاش و زحمات همکاران ما این بیماری تقریبا در ایران ریشه‌کن شده است. سال گذشته فقط چهار نفر به علت ابتلا به بیماری هاری در گذشتند که هر چهار نفر در مناطق مرزی افغانستان و کردستان عراق بوده‌اند. این در حالی‌است که فقط در ایام تعطیلات عید بالای هفت هزار نفر در اثر سوانح رانندگی جان خود را از دست داده‌اند.»

دکتر ملوک‌پور بر این موضوع تاکید کرد که نگهداری از حیوان خانگی مانند هر مقوله‌ی دیگر فرهنگ خاص خود را می‌طلبد که چنان‌چه با عدم اطلاع کافی همراه باشد نه تنها می‌تواند موجب دردسر برای صاحب آن شود، بلکه آزار و اذیت را برای حیوان به همراه دارد.

خانم اثناعشری، مدیر کانون دوستداران حیوانات در حال معاینه سگ

کانون دوست‌داران حیوانات، پناهگاه حیوانات بی‌خان‌مان

اولین مرکز خیریه‌ی نگهداری از حیوانات بی‌سرپناه کشور در سال ۱۳۸۳ در حومه‌ی شهر جدید هشتگرد توسط فردی خیر و بانی این مجموعه و مؤسس کانون دوستداران حیوانات ساخته شد. با توجه به فراوانی جمعیت سگ در آن منطقه و آمار بالای تصادفات جاده‌ای این حیوان، مرکز فوق برای ساماندهی به وضعیت این حیوان تجهیز گردید و «وفا» نام گرفت.

این مرکز در دشت‌های وسیع شرقی شهر جدید هشتگرد در زمینی به مساحت ۵۰۰۰ متر بنا شده است که دارای امکاناتی از قبیل اتاق نگهبانی، اتاق جراحی، اتاق ریکاوری، اتاق استراحت اعضاء، موتورخانه، آشپزخانه، سرویس بهداشتی، محوطه‌ی خاکی جهت قرنطینه سگ‌های ورودی و محوطه‌ی سیمانی محصور و حدود چهل لانه در اطراف آن برای نگهداری سگ‌ها است.

زمانی که با خانم اثناعشری، مدیر کانون دوستداران حیوانات تماس گرفتم تا در باره‌ی پناهگاه حیوانات سوال کنم، سگ تازه‌واردی مشغول به‌دنیا آوردن توله‌هایش بود. به گفته‌ی خانوم اثناعشری، این سگ قبلا مورد اذیت و آزار قرار گرفته و یک پایش دچار آسیب جدی شده و توسط افراد حامی حیوانات به این مکان انتقال داده شده که برای نجات جان این سگ ناچار شده بودند پای آسیب‌دیده‌ی حیوان را قطع و مداوا کنند.

خانم اثناعشری درباره‌ی پناهگاه حیوانات بی‌خان‌مان به رادیو زمانه گفت:

«احداث این مکان چهار سال پیش توسط خانم فاطمه معتمدی صورت گرفت. ایشان قطعه زمینی را در حومه شهر جدید هشتگرد که متعلق به خودشان بود، حصار کشی و حدود چهل لانه در آن ساختند. همان‌موقع با نگهداری چهارقلاده سگ در این مکان، کار آغاز شد که در حال حاضر تعداد سگ‌ها به بیش از دویست قلاده رسیده است.

معمولا سگ‌های مجروح یا سگ‌های بی‌خانمانی که در معرض کشتار یا آزار و اذیت هستند به این مکان منتقل می‌شوند و توسط دامپزشکان نیکوکار به‌طور رایگان معالجه، واکسینه، انگل‌زدایی و عقیم می‌شوند. در این مکان ما یک اتاق عمل صحرایی احداث کرده‌ایم که معالجات توسط دامپزشکان خیری چون دکتر هومن، دکتر عابدی، دکتر غفاری، دکتر شیخی و دکتر موسوی و... انجام می‌شود.»

وی ادامه می‌دهد: «سال گذشته حدود دویست سگ در عرض دو سه هفته به اینجا آوردیم و پس از عقیم‌سازی آنها را واگذار کردیم.

اینجا مکان خوبی است که دانشجویان دامپزشکی از آن بازدید می‌کنند، چرا که می‌توانند با مشکلات جسمی متفاوتی از حیوانات روبه‌رو شوند؛ مثل بیماری‌های مادرزادی یا دیگر بیماری‌هایی که حیوان به آن مبتلا و تحت درمان است. البته گاهی دانشجویان به ما کمک می‌کنند، ولی نه برای درمان. درمان توسط دامپزشک صورت می‌گیرد.»

فاطمه معتمدی، بنیان‌گذار پناهگاه حیوانات

از خانم اثناعشری سوال کردم که این حیوانات معمولا تا چه مدت در پناهگاه نگهداری می‌شوند؟ او پاسخ داد:

«حیواناتی که مداوا می‌شوند و مشکلی ندارند به افراد داوطلب واگذار می‌شود که معمولا برای نگهبانی و گله و این‌گونه موارد برخی افراد تقاضا می‌کنند. ما این حیوانات را با گرفتن تضمین واگذار می‌کنیم و هر از گاهی به مکانی که حیوان سپرده شده سر می‌زنیم تا از وضعیت سلامت و امنیت حیوان با خبر شویم.»

وی همچنین افزود: این پناهگاه از نادرترین پناهگاه‌ها در نوع خودش در سراسر دنیا است. به گفته‌ی اثناعشری در کشورهای دیگر اگر حیوانی به پناهگاه برده شود و بعد از ده پانزده روز صاحبی برای آن حیوان پیدا نشود، او را می‌کشند. درحالی که در این پناهگاه یا حیوان را واگذار می‌کنند و یا تا آخرین روز عمرشان به آنها خدمات می‌دهند. سگ‌های کور و معلول نزد ما همیشه مهمان هستند.»

به خانم اثناعشری گفتم شاید افرادی باشند که بخواهند از نظر مالی یا نیروی انسانی شما را در این امر خداپسندانه یاری دهند یا بخواهند حیوان بی‌پناهی را واگذار کنند، اما نمی‌دانند از چه راهی باید وارد شوند، وی گفت:

«فعلا مکانی که ما در اختیار داریم بسیار محدود است. ما این مکان را برای نگهداری حدود شصت حیوان در نظر گرفته بودیم که الآن متاسفانه مجبوریم در این فضای کم بیش از دویست حیوان نگهداری کنیم. اما با این وجود، تلفن تماس من 09121211629 و آدرس سایت‌مان هم این است.

دوستدار حیوانات بی‌پناه در حال برقراری ارتباط با سگ‌ها

آقای احمری، یکی دیگر از افراد نیکو‌کاری است که در این کانون فعالیت دارد، او درباره‌ی فعالیت‌های پناهگاه گفت:

«ما دوست داریم همه‌ی حیوانات بی‌پناه و مجروح و معلول را زیر پوشش قرار دهیم، اما متاسفانه با مشکلاتی روبه‌رو هستیم که مجبوریم تعداد محدودی را نگهداری کنیم. این کار گذشته از مسئله‌ی مکان و غذا و درمان، مسائل جانبی دیگری هم دارد مثل بهداشت این مکان. با وجود این‌که از کمک مالی تعدادی افراد نیکوکار بی‌نصیب نیستیم، اما برای گسترش این کار از نظر مالی در مضیقه هستیم.

گاه افرادی تماس می‌گیرند و می‌گویند در فلان مکان سگی شش بچه زائیده و می‌خواهند آنها را بکشند و ما علی‌رغم میل باطنی‌مان نمی‌توانیم عملا برای این حیوانات که تعدادشان کم هم نیست، کاری انجام دهیم.

فعلا داریم یک قرنطینه احداث می‌کنیم که با ساخت این قرنطینه بخشی از مشکلات حل می‌شود. ما حیوانات آواره را دو ماه در قرنطینه نگهداری می‌کنیم، از آنها آزمایش انواع بیماری‌ها را می‌گیریم، درمان و واکسینه می‌کنیم و بعد به پناهگاه انتقال می‌دهیم، البته اگر توان مالی این اجازه را بدهد.»

خانم دخیلی یکی از افراد نیکوکاری است که مسئولیت نگهداری گربه‌های این پناهگاه را بر عهده دارد که متاسفانه موفق به تماس با ایشان نشدم، خانم دخیلی مراقبت بیش از هفتاد گربه را به عهده دارد که در بخشی از همان مکان اسکان داده شده‌اند.

قرار است این گربه‌ها به‌زودی به مکان دیگری منتقل شوند. نزدیک بودن محل نگهداری سگ و گربه به این تعداد در مجاور هم از سویی ایجاد استرس برای گربه‌ها و از سویی دیگر عصبانیت سگ‌ها را موجب می‌شود.

الاغ مهمان همیشگی این پناهگاه است.

این پناهگاه یک مهمان دیگر هم دارد، این مهمان الاغی است که در اثر تصادف با اتومبیل به کنار جاده افتاده و توسط شخصی به این مکان منتقل شده است.

چند بار افرادی داوطلبانه الاغ را تحویل می‌گیرند تا از او مراقبت کنند. وقتی مسئولان پناهگاه به سراغ این الاغ می‌روند تا از حال و روز‌اش با خبر شوند، می‌بینند که آن افراد از این الاغ که مهره‌‌های کمرش شکسته بوده، بار می‌کشند. همین امر موجب می‌شود که مسئولان پناهگاه دوباره این الاغ را به پناهگاه منتقل‌ کنند و او مهمان دائمی این پناهگاه شود.

پنجشنبه ۵ مرداد ۱۳۵۷ هجری خورشیدی برابر بیست و هفتم ژوئیه ۱۹۷۸ میلادی

تغییرات وسیع در کابینه آموزگار

وزرای جدید کابینه جمشید آموزگار در نوشهر به شاه ایران معرفی شدند.

در این مراسم نخست وزیر مرتضی صالحی وزیر راه را به عنوان وزیر مشاور و رئیس سازمان برنامه و بودجه، منوچهر آگاه را به عنوان وزیر مشاور و نایب نخست‌وزیر در امور اقتصادی و عمرانی، سناتور نصرالله مقتدر مژدهی را به عنوان وزیر بهداری، مهدی صفویان را به عنوان وزیر راه‌وترابری معرفی کرد.

وزرای جدید پس از معرفی به شاه ایران، نوشهر را با هواپیما ترک کردند تا در مراسم معارفه که روز پنجم مرداد انجام شد، شرکت کنند. همچنین در همین مراسم سناتور مجیر مولوی به سمت ریاست دانشگاه آذرآبادگان و کاظم ودیعی به سمت رئیس دانشگاه سپاهیان انقلاب معرفی شدند. این سومین باری بود که در طول یک سال نخست‌وزیری آموزگار کابینه وی ترمیم شد.

اقتصاد ایران، انگلیس را از ورشکستگی نجات داد

حسین قربانی نسب، عضو دفتر سیاسی حزب رستاخیز و رئیس سازمان کارگران ایران در مجمع عمومی فوق‌العاده سازمان کارگران ایران که با حضور بیش از ۱۵۰۰ نفر از نمایندگان و دبیران سندیکای کارگری تشکیل شده بود، گفت: «چندی است که بی‌بی‌سی لندن به ملت ایران ناسزا می‌گوید. این صدای شوم استعمار است و پیشرفت‌های ایران خاری است که به چشم استعمار فرو می‌رود. بی‌بی‌سی لندن از شکسته شدن چند شیشه وسیله چند دانش آموز در ایران حرف می‌زند، ولی نمی‌گوید که کارگران ایران و اقتصاد ایران چه کمکی به ملت انگلیس کرده‌اند که از ورشکستگی نجات یابد.»

وی گفت: «شانزده سال پیش مملکت ما در رده کشورهای فقیر جهان قرار داشت، اما اینک در میان ۱۵۰ کشور عضو سازمان ملل به مقام سیزدهم رسیده‌ایم.»

والاحضرت‌ها در واشنگتن ضیافت دادند

اردشیر زاهدی سفیر ایران در واشنگتن با حضور والاحضرت‌ها فرحناز، علیرضا و لیلا پهلوی ضیافتی برای حمایت از موزه کودکان واشنگتن در سفارت ایران ترتیب دادند.

در این ضیافت علاوه بر فرزندان و کودکان اعضای کاخ سفید، نمایندگان کنگره و طبقات مختلف مردم واشنگتن، شخصیت‌های برجسته سیاسی، چند سناتور آمریکایی، سخنگوی کاخ سفید، مسوول کنگره کاخ سفید و اعضای سفارت ایران همراه با همسرانشان شرکت کردند.

به نوشته روزنامه اطلاعات در این ضیافت «والاحضرت‌ها کودکان شرکت‌کننده را مورد تفقد قرار دادند.»

موزه کودکان واشنگتن برای تشویق و تعلیم کودکان بی بضاعت این شهر تاسیس شده است.

در تظاهرات عزاداری آیت‌الله معصومی همدانی دو نفر در همدان کشته شدند

در مراسم تشییع جنازه آیت‌الله معصومی همدانی، تظاهرکنندگان به چند بانک و مشروب فروشی حمله کرده و شیشه‌های آنرا شکستند.

مردم با ماموران انتظامی که برای جلوگیری از تخریب بانک‌ها و مشروب فروشی‌ها توسط مردم تلاش می‌کردند به درگیری پرداختند، و با حمله به چند اتومبیل حامل افراد نظامی آسیب‌های فراوانی به آن زدند. ماموران انتظامی نیز با استفاده از اسلحه دو تن از مهاجمان به نام‌های فرج‌الله پهلوانی و جمشید شرفخانی را کشتند.

درگیری‌های عزاداری شیخ احمد کافی در سراسر کشور

درگیری میان تظاهرکنندگان عزاداری شیخ احمد کافی و نیروهای پلیس در سراسر کشور ادامه یافت.

در ساعت یازده و نیم شب دو موتور سوار به یک مشروب فروشی واقع در خیابان شاهپور کرمان حمله کرده و آن را با مواد آتش زا منفجر کرده و گریختند. شدت انفجار به حدی بود که در آهنی مغازه به وسط خیابان پرتاب شد و سردر و سقف مغازه فرود آمد و دو مغازه فرش ‌فروشی و خواربارفروشی نیز آسیب دید. همچنین بانک صادرات شعبه طهماسب‌آباد نیز مورد حمله قرار گرفت و مهاجمین پس از شکستن شیشه ها، ساختمان بانک را نیز به آتش کشیدند.

در شهر راور کرمان نیز عده‌ای از مردم راور به سازمان زنان این شهر حمله کرده و با محل فساد خواندن آن، در ورودی و سردر سازمان زنان راور را به آتش کشیدند. در پی این جریان چهار نفر دستگیر شدند.

در کاشان نیز مجلس ترحیم آیت‌الله العظمی همدانی و شیخ احمد کافی با شرکت حدود ده هزار تن از مردم کاشان در مسجد «میانه چال» این شهر برگزار شد. پس از پایان مراسم عده‌ای از مردم با دادن شعار در خیابان‌های شهر دست به تظاهرات زدند. در طی زدوخوردی که تظاهرکنندگان با ماموران انتظامی داشتند بیست تن از تظاهرکنندگان و ۲ تن از ماموران پلیس زخمی شدند.

سفیر ترکیه نسبت به تیراندازی به ایرانیان اظهار تاسف کرد

اداره اطلاعات و جهانگردی ترکیه در سفارت این کشور درباره حمله به اتوبوس دانشجویان ایرانی توضیحاتی به روزنامه اطلاعات داد. یک سخنگوی سفارت ترکیه گفت: «دولت ترکیه تاسف عمیق خود را درباره این حادثه اعلام کرده و گروه‌های امنیتی ترکیه در تعقیب عوامل حادثه هستند. دولت ترکیه همچنین برای سلامتی و امنیت مسافران و جهانگردانی که از این پس به ترکیه سفر می‌کنند، دستورات اکیدی به شهربانی‌های آن کشور داده است.»

وی ابراز امیدواری کرد که این حادثه ذهن ایرانیان را نسبت به ترکیه مکدر نکرده باشد. سخنگوی این اداره گفت دولت ترکیه در نهایت سرعت و دقت به معالجه دانشجویان مجروح پرداخته است.

سایت ادبی والس قصد دارد چهارمین دوره جایزه ادبی والس را در سال ۱۳۸۷ با موضوع «رمان منتشر نشده» برگزار کند.

هدف سایت ادبی والس از برگزاری چهارمین دوره جایزه با این موضوع، شناسایی رمان‌ها و آثار ارزشمندی است که طی سال‌های اخیر به دلایل مختلف از انتشار بازمانده‌اند و هم‌چنین بررسی پتانسیل‌ها و توانایی‌های واقعی ادبیات امروز ایران که به دلیل وضعیت نابسامان نشر تاکنون به‌طور جامع قابل مطالعه نبوده است.

این جایزه پیشاپیش و همراه با این فراخوان، اعتراض خود را به وضعیت بیمار نشر در ایران و دیگر کشورهای فارسی‌زبان اعلام می‌دارد و معتقد است تا معضلاتی چون‌ گزینش محدود‌انگار ناشران، عدم سرمایه‌گذاری گسترده بخش خصوصی در حوزه ادبیات و به ویژه رمان، ممیزی سلیقه‌ای و غیر مسوولانه، شمارگان محدود کتاب، توزیع نامناسب، نبود تبلیغات موثر به خصوص از طریق رسانه‌های تاثیرگذار و عدم تامین اقتصادی قشر نویسنده از طریق تالیف و انتشار کتاب حل نشود ادبیات ایران به جایگاه درخور دست نخواهد یافت.

این جایزه ابراز امیدواری می‌کند که بتواند با ایجاد رقابت سالم و با یاری نویسندگان، ناشران و منتقدان ادبی، بخشی از توان نهفته ادبیات ایران را آشکار کند.

این جایزه از تمام کسانی که طی سالیان اخیر به تالیف و آفرینش رمان پرداخته‌اند و تاکنون اثرشان به هر دلیلی از انتشار رسمی بازمانده است، دعوت می‌کند که اثر خود را به دبیرخانه چهارمین دوره جایزه ادبی والس ارسال کنند. آثار ارسالی حتماً باید دارای ویژگی‌های زیر باشند:

۱- رمان باید به زبان فارسی نوشته شده باشد.
۲- عدم انتشار و چاپ رمان در داخل و یا خارج از کشور به صورت رسمی (ملاک انتشار رسمی، داشتن شابک یا ISBN است) ملاک اصلی شرکت در جایزه است. (تبصره: از نظر این جایزه کتاب الکترونیک، انتشار رسمی تلقی نمی‌شود.)

۳- ملاک زمانی عدم انتشار، زمان ارسال اثر است و اگر پس از ارسال، اثری منتشر شد در روند بررسی و داوری تاثیری نخواهد داشت.

۴- از نظر زمان آفرینش اثر، محدودیتی وجود ندارد.

۵- هر نویسنده فقط می‌تواند یک اثر به دبیرخانه ارسال کند.

۶- از منظر موضوعی هیچ محدودیتی در این جایزه مطرح نیست و انتخاب موضوع آزاد است.

۷- آثار «صرفاً» عامه‌پسند در این جایزه شرکت داده نخواهند شد.

۸- اثر باید به صورت فایلWORD یا PDF به نشانی پستی یا الکترونیکی جایزه ارسال شود.

۹- نویسنده باید شخصاً اثر را در جایزه شرکت دهد.

مهلت ارسال اثر به دبیرخانه این جایزه ادبی اول مرداد تا ۳۰ مهر ۱۳۸۷ تعیین شده است. به زودی اسامی داوران این جایزه نیز اعلام خواهد شد. داوری در این دوره، یك مرحله‌ای خواهد بود و هر یك از داوران به‌طور جداگانه به داوری آثار خواهد پرداخت و به آثار امتیاز خواهد داد. در نهایت حاصل جمع امتیازات، آثار برتر را مشخص می‌كند.

این امتیازات به تفكیك برای هر اثر و به همراه ملاك‌ها و معیارهای‌ هر داور، پس از اعلام نتایج از طریق سایت والس منتشر خواهد شد. مقرر شده است در این دوره با اهدای لوح و تندیس والس از پدیدآورندگان سه اثر برتر تقدیر شود. نتایج، هم‌زمان با برپایی مراسم پایانی جایزه، در اسفند ماه سال جاری اعلام خواهد شد.

علاقه‌مندان به شرکت در این جایزه می‌توانند تا تاریخ ۳۰ مهرماه سال جاری اثر خود را به صورت متن تایپ شده با نرم‌افزار WORD یا به فرمت PDFاز طریق پست الكترونیكی (e-Mail) به صورت متن ضمیمه (Attachment) به نشانی valselit@gmail.com یا به صورت CD به نشانی پستی: تهران – صندوق پستی ۱۱۶۵-۱۵۸۱۵ ارسال كنند. ذکر عنوان «مربوط به جایزه ادبی والس» و هم‌چنین ذکر مشخصات نویسنده از قبیل، نام و نام خانوادگی (در صورت مستعار بودن، ذکر نام اصلی نیز ضروری است)، آدرس کامل پستی، تلفن تماس و آدرس الکترونیک، در نامه ارسالی ضروری است.

لازم به یادآوری است که جایزه والس در راستای حقوق مولف، آثار رسیده به دبیرخانه را فقط در اختیار داوران قرار خواهد داد و از هرگونه انتشار، چاپ و تکثیر آن، چه در زمان برگزاری جایزه و چه پس از آن خودداری خواهد کرد.
در ضمن کسانی که علاقه‌مند به حمایت مالی از این جایزه هستند می‌توانند با آدرس valselit@gmail.com مکاتبه کنند.

روزنامه‌های ایران به نقل از یک اطلاعیه دادستانی تهران، از اعدام ۳۰ نفر به جرم‌هایی که مطابق قوانین جمهوری اسلامی مجازات آنها مرگ است خبر داده‌اند.

این افراد قرار است فردا (یکشنبه) به دار آویخته شوند.

مکان اجرای احکام این مجرمین اعلام نشده است.

روزنامه اعتماد‌ملی امروز (شنبه) با انتشار اطلاعیه دادستانی تهران، به نقل از آن اعلام کرد که همه این افراد مرتکب جرایمی شده‌اند که مجازاتشان مرگ است.

محمد سیف‌زاده وکیل دادگستری، در گفتگو با رادیو زمانه گفت کانون مدافعان حقوق‌بشر و کانون وکلای دادگستری اطلاعاتی درباره این اعدام‌ها ندارند. وی افزود کانون مدافعان حقوق‌بشر در موارد مشابه گذشته به «فقدان دادرسی عادلانه و منصفانه» و عدم تطابق این گونه دادرسی ها با قانون اساسی اعتراض کرده است.

به گفته سیف‌زاده، قوه قضائیه به عکس‌العمل‌های جامعه و اعتراض‌های نهادهای حقوق بشری نسبت به این‌گونه اعدام‌ها در گذشته، خصوصا مواردی که اعدام‌شوندگان سابقه سیاسی داشتند، تا کنون واکنشی نشان نداده‌است.

وی ابراز نگرانی کرد که در لایحه جدید مجازات اسلامی موارد مجازات اعدام افزایش پیدا کرده است.

براساس اطلاعیه‌ای که روابط عمومی دادستانی تهران منتشر کرده، حکم اعدام ۲۰ تن از این افراد در ارتباط با قاچاق مواد‌مخدر، شرارات، شرب خمر و... از سوی بالاترین مرجع قضائی تائید و به اجرا گذاشته خواهد شد.

قاچاق مواد مخدر، آن‌هم به صورت گسترده در ایران مجازات مرگ دارد.

۱۰ نفر دیگر، جرمشان قتل عمد، داشتن رفتار و اعمال غیرمتعارف توام با شرارت و سرقت مسلحانه اعلام شده است.

هویت هیچ‌یک از این مجرمین در اطلاعیه دادگستری تهران اعلام نشده است.

با این حال فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، امروز (شنبه) اعلام کرده‌اند که چهارتن از این افراد، مجید پور باقر، محمد عنایتی، علی دکامی و عباس کاهانی از کسانی هستند که فردا قرار است در زندان گوهردشت کرج به دار آویخته شوند.

این اطلاعیه همچنین می‌افزاید که از این افراد بالغ بر ۵۰ شکایت صورت گرفته است.

پلیس ایران از سال گذشته تاکنون با اجرای چند طرح «امنیت اجتماعی» افراد بسیاری را به اتهام شرارت، ناامنی دستگیر و به دار آویخته است.

این برای نخستین‌بار در سال‌جاری خورشیدی است که جمهوری اسلامی دور جدید اعدام‌های گسترده را به اجرا می‌گذارد.

از زمانی که مقامات ایرانی برنامه‌ای برای مبارزه با «رفتارهای غیراخلاقی» آغاز کرده‌اند، دولت‌های اروپایی و گروه‌های مدافع حقوق بشر از ایران به علت شمار فزاینده اعدام‌ها انتقاد کرده‌اند.

سازمان عفو بین‌الملل در گزارش خود اعلام کرد که ایران در سال ۲۰۰۷ میلادی با ۳۱۷ مورد اعدام پس از چین بیشترین استفاده را از مجازات اعدام به عمل آورده ‌است.

گزارش سالانه عفو بین‌الملل همچنین از افزایش قابل توجه اعدام‌ها در ایران در مقایسه با سال ۲۰۰۶ که ۱۷۷ فقره بود، حکایت دارد.

براساس قوانین جمهوری اسلامی، جرایمی هم‌چون؛ قتل، سرقت مسلحانه، قاچاق کلان مواد‌مخدر، تجاوز به عنف و اقدام مسلحانه علیه امنیت ملی، مجازات اعدام دارد.

حمید صدر متولد ۱۳۲۵ تهران از سال ۱۳۴۷ یعنی از ۲۲ سالگی راهی اروپا شده و در شهر وین اقامت گزیده است.

سال ۲۰۰۷ در کتابخانه شهر وین یک کتابخوانی مشترک با هم داشتیم. گاه در برنامه‌ها و کنفرانس‌های ادبی در شهرهای اروپا همدیگر را دیده‌ایم. در یکی از همین سفرها در فستیوال بین‌المللی رنسانس دوم شهر میلان، چند روزی را با هم گذراندیم. از او پرسیدم...

آقای حمید صدر ایران یعنی چه؟

ایران روی نقشه جغرافیا عبارت از یک واحد جغرافیایی، که از شمال به کشور روسیه و از غرب و شرق و جنوب هم که می‌دانید؛ خلیج فارس.

تاریخش به دو قسمت تقسیم شده؛ یک قسمت قدیم و یک قسمت جدید و قبل از اسلام... به جامعه مدرن نرسیده هنوز و مثل اینکه زیاد علاقه‌ای هم ندارد زود برسد.

مردمش آگاهی زیادی از وضع دنیا ندارند و با تصوات خودشان زندگی می‌کنند. تخیلی و شاعرانه فکر می‌کنند و هنوز به واقعیت دنیای امروز نزدیک نشدند.

یکی از کشورهای متوسط دنیای سومی است که در خاورمیانه قرار گرفته و بعد باید مواظب باشد که از ترکیه و کشورهای همجوار عقب نماند.

حمید صدر، داستان‌نویس مقیم اتریش / عکس از زمانه

قشنگ‌ترین تجربه‌ای که در عمرتان داشتید چه بوده؟

تجربه‌های زیادی داشتم.

قشنگ‌ترینش. همان تجربه‌ای که وقتی به آن فکر می‌کنید لبخند می‌زنید؟

یادم نمی‌آید چیزی.

حتی تولد پسرت؟

آن مثلا یکی از آن‌ها است.

بدترین تجربه‌ای که غمگینت می‌کند و در ذهنت مانده چیست؟

روزی بود که از ایران شنیدم که گفت، اینجا صدای انقلاب اسلامی است....

دومین روز برگزاری جشنواره‌ی «یکی بود یکی نبود» روز 18 ژوییه، در مرکز هنری هاربرفرانت، در شهر تورنتو با شرکت چند هزار نفر ایرانی و غیر ایرانی و با اجرای برنامه‌های متنوع و متعددی برگزار شد.

در این روز یک جلسه‌ی بحث و گفت‌وگو در زمینه‌ی هنرهای تجسمی و با عنوان «هنر امروز ایران» با شرکت آیدین آغداشلو، نقاش و منتقد هنری شناخته شده‌ی ایرانی و غلامحسین نامی، نقاش و گرافیست معروف ایرانی انجام شد.

آیدین آغداشلو زیر عنوان «هنرمند مقیم در سرزمین خود و هنرمند مهاجر» گفت: در طول تاریخ ما شاهد بوده‌ایم که هنرمندهای ما مهاجرت کردند؛ سرزمین اصلی‌شان را ترک کردند و کارشان را ادامه دادند و این موضوع برمی‌گردد به تاریخ بسیار قدیم. مثلا هنرمندانی که از جیرفت کرمان در پنج هزار سال قبل راه افتادند و در بین‌النهرین ساختن ظرف‌های سنگی را شروع کردند، این‌ها راه طولانی را طی کردند ولی با طول راه، معنا گم نشد. یعنی این‌که هر چه که ساختند همان بود که در ذهن و جان‌شان شکل گرفته بود و جا داشت. بنابراین خاطره خودشان را با خودشان حمل کردند. این اتفاق در هنرمند در مهاجرت بسیار بسیار مکرر واقع می‌شود.

آیدین آغداشلو در دومین روز جشنواره‌ی تیرگان تورنتو، عکس از محمد تاج‌دولتی

آغداشلو در ادامه‌ی بحث خود به نوع نگرش هنرمند مهاجر به جهان پیرامون خود اشاره کرد و گفت: اگر این‌طوری نگاه بکنیم، چه مشکل یا چه مانعی ممکن است برای هنرمند مهاجر ایرانی امروز وجود داشته باشد؟ در وهله اول که مشکلی وجود ندارد؛ به این معنا که هنرمند در مقابل جهان ایستاده، نظاره و تماشا می‌کند جهان را و خاطره خودش را برای دیگران تعریف می‌کند. اما این جهان فقط یک جهانی نیست که به روایت صرف هنرمند بر آن اکتفا بکند. یک جهانی است که معنای خودش را علاوه می‌کند و فقط تماشاگر نیست.

هنرمند فقط نظاره‌گر نیست، بلکه در حقیقت وجدان و معنای خودش را ملاک اصلی و نشانه اصلی می‌گیرد و به این ترتیب در روایت هنرمند به راحتی می‌توانیم معنا و مفهوم خودش را ببینیم و سراغ بگیریم.

گذشته از این و بدتر از این هنرمند فقط نظاره نمی‌کند و گزارش نمی‌دهد، بلکه کار دیگری می‌کند و به داوری جهان می‌نشیند؛ خوب و بدش را می‌بیند و قضاوت می‌کند. به این ترتیب مانعی نخواهد داشت که اگر هنرمند از هرجایی به هرجایی برود و همچنین به داوری جهان بنشیند. منتها حالا نوع جهان تفاوت می‌کند، جای دیگری هست با معنای دیگرتری. بارها و بارها من به این اندیشه کردم که چه چیزی تفاوت را به‌وجود می‌آورد، اگر تفاوتی باشد.

تاثیر شرایط محیطی جامعه‌ی مهاجرت بر اندیشه و خلاقیت‌های هنرمندان مهاجر بخش دیگری از حرف‌های آیدین آغداشلو بود: ما می‌رویم جایی، معنای خودمان را یا می‌خواهیم نگه داریم یا می‌خواهیم معنای خودمان را ادغام کنیم با معنای جایی که شاید فاصله‌ای داشته باشد. من به این فاصله ناچارم اشاره بکنم.

نگاه ما جامع نمی‌شود، مگر این‌که به این فاصله توجه بکنیم. من به مهاجرت‌های متعدد و طولانی که در طول تاریخ رخ داده، به مهاجرت‌های هنرمندان، اشاره می‌کنم. بسیار اندیشه کردم که کجا موفق است و کجا موفق نیست. وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم این مهاجرت‌ها، حتی در اوایل قرن بیستم و در نیمه‌ی دوم قرن بیستم، وقتی موفق بودند که هنرمندی در درون فرهنگ مشترکش مهاجرت می‌کند.

چیزی که من فکر کردم این بود که اغلب این مهاجرت‌ها موفق می‌شود وقتی که در درون آن فرهنگ جامع و گسترده صورت می‌گیرد. یعنی بخشی از آن فرهنگ به بخش دیگرش مهاجرت می‌کند.

یکی از آثار آیدین آغداشلو

آیدین آغداشلو ضمن اشاره به آثار هنرمندان بزرگ غیر ایرانی که بهترین خلاقیت‌های خود را در جامعه‌ی مهاجرت به رغم همه‌ی موانع و مشکلات موجود، بر سر کار و زندگی‌شان به‌وجود آورده‌اند، گفت: اگر این‌طوری باشد، چون ناچارم خیلی با دقت و با احتیاط به کار ببرم، مهاجرت‌های از فرهنگ‌های گوناگون آسان صورت نمی‌گیرد. نمی‌گویم که با موفقیت صورت نمی‌گیرد، ولی در کنار همه‌ی موفقیت‌ها اشکالات و سختی‌ها و مشقت‌های خاص خودش را می‌آورد. طوری که راه طی می‌شود، اما به سختی بیشتر؛ زبان و فرهنگ تازه...

ما اگر این نگاه و این نگرش را تا حدودی به طور مشروط بپذیریم به این نتیجه می‌رسیم که هنرمندی که در درون سرزمین فرهنگی خودش با روح آشنا و شناخته‌اش کار می‌کند، قطعا از یک سهولت‌های بیشتری برخوردار است.

از نظر مخاطب، از نظر زبانی که به کار می‌برد، از نظر نشانه‌ها و نشانه‌شناسی؛ از هر کدام از این‌ها از عناصری استفاده می‌کند که این عناصر قبلا مورد توافق میان هنرمند و مخاطب بوده و هست. اگر این چنین باشد چنین هنرمندی باید پیشاپیش فرض کند که از امتیازی برخوردار است که این امتیاز همراه آن فرهنگ به او داده شده.

اماهمیشه نباید گمان کرد که اگر کسی در فرهنگ خودش دارد زندگی می‌کند آن فرد بسیار آسوده است. ما در جهان معاصر شاهد هنرمندانی بودیم که در حوزه‌هایی عمل کردند و زندگی کردند که تقریبا ممانعت خیلی زیادی برای ابراز بیان و کلام‌شان به همراه داشتند. وقتی به بیگانگی و غریبگی مهاجر بودن فکر می‌کنیم، باید این را هم در نظر بگیریم که خیلی‌ها در درون حوزه فرهنگی خودشان، به علت بالا و پائین‌های اجتماعی – سیاسی، غریبه باقی می‌مانند که این تبعید در وطن است و در بسیاری از جاها مثال‌ها متعدد است.

آن وقت به مشکلات هنرمندانی که در مهاجرت کار می‌کنند، باید نگاه بکنیم؛ مشکلاتی مضاعف. یعنی شاید از سهولت بیان و آزادی بیشتری برخوردار باشند، ولی اینجا عملی دو گانه را دائما باید انجام بدهند. یکی خلاقیت‌شان است و یکی توضیح خلاقیت‌شان. یکی معنایی که دارند می‌شنوند، باز می‌کنند و آن را رشد می‌دهند و از طرف دیگر توضیح زائد ذره‌ذره سابقه و پیشینه‌ی هرکدام از نشانه‌ها و نمادهای کارشان است.

کارگاه آموزش رقص آنا جانبازیان، یکی دیگر از برنامه‌های روز دوم جشنواره تیرگان بود که توجه گروهی از علاقمندان به رقص را جلب کرد. داستان خوانی مهشید امیرشاهی، نویسنده ایرانی مقیم فرانسه، اجرای رقص‌های فولکولوریک ایرانی، موزیک ویژه‌ی جوانان با اجرای گروه تکنو فانک، سخنرانی حورا یاوری، نویسنده و پژوهشگر ایرانی درباره‌ی اسطوره آرش کمانگیر و به روی صحنه رفتن نمایشنامه بوف کور که توسط نیلوفر بیضایی، نویسنده و کارگردان ایرانی مقیم آلمان، که با اقتباس از رمان بوف کور صادق هدایت تنظیم و طراحی شده بود از دیگر برنامه‌های دومین روز جشنواره تیرگان بود.

جعفر والی، هنرپیشه و کارگردان سینما و تئاتر، عکس از محمد تاج‌دولتی

«بوف کور برای تماشاگر خارج از کشور سنگین است»

در پی اجرای نمایش بوف کور به کارگردانی نیلوفر بیضایی، نظر جعفر والی، هنرپیشه و کارگردان برجسته‌ی سینما و تئاتر ایران را درباره‌ی این نمایش پرسیدم:

حتی در کارهای بزرگ دنیا می‌بینیم که قصه‌های بزرگ وقتی که تبدیل به فیلم شده، آن فیلم ارزش واقعی کتاب را نداشته است.

در مورد تئاتر هم همین‌طور است؟

در تئاتر خیلی اتفاق افتاده است. خیلی از چیزها گاهی اوقات موفق بوده و گاهی موفق نبوده است، ولی به‌طور کلی کار خیلی سختی است.

حتی اگر اثر سنگینی مثل بوف کور به تئاتر تبدیل شده باشد؟

البته بوف کور اثری است درباره‌ی مسائل ذهنی.

اصولا فکر می‌کنید چنین تجربیاتی می‌تواند برای تئاتر مفید باشد؟

قطعا، مسلما. و این تجربه تجربه‌ای بود بزرگ که ریسکی است که آدم می‌کند و این خیلی خوب است.

برای تماشاگر تئاتر خارج از کشور چنین کاری می‌تواند جذابیت داشته باشد؟

در مورد تماشاگر خارج از کشور خیلی حرف دارم. این تماشاگر به همان زلم زیمبو های لس‌آنجلسی عادت دارد و این کار یک مقدار برای آنها سنگین است، ولی خب باید عادت کند.

فکر می‌کنید در میان آثار ادبی ایران، کارهای معاصر بیشتر برای صحنه‌ی تئاتر مناسب است که از آن‌ها برداشت شود یا آثار کلاسیکی مثل آثار هدایت یا قبل‌تر از آن حتی؟

خب حکم نمی‌شود کرد. ولی به هرحال ما خیلی آثار بزرگ داریم که ریشه‌های درام قوی دارد و می‌تواند کارهای تئاتری بزرگی بشود.

مثلا؟

مثلا همین قصه رستم و سهراب. شما ببینید چقدر انسجام دراماتیک دارد. هر چیزش سر جای خودش است.

شما تا به حال فکر کردید بتوانید چنین متن‌هایی را برای تئاتر تنظیم کنید و به روی صحنه بیاورید؟

والا ما خیلی فکرها کردیم ولی در حد فکر مانده...

«تئاتر بوف کور کار هنری سنگین و گسسته‌ای بود»

یکی از تماشاگران تئاتر نیلوفر بیضایی نیز نظر خود را درباره‌ی نمایش بوف کور این‌طور بیان کرد:

البته من هنرمند نیستم، امابه نظر من خیلی از نظر کار هنری گسسته بود.

با کتاب مقایسه‌ می‌کنید یا این‌که به عنوان کار تئاتر می‌گویید؟

کتابش را خیلی وقت پیش خواندم. جزییات کتاب زیاد در ذهنم نبود. ولی فکر کردم می‌توانست یک مقداری ارتباط بیشتر داشته باشد.

اصولا فکر می‌کنید چنین متن‌هایی مثل بوف کور، آیا قابلیت این را دارند که آنها را برای صحنه‌ی تئاتر تنظیم کرد یا نه؟

به نظر من هر متنی را می‌شود به تئاتر تبدیل کرد. بستگی به دیدگاه آن شخص دارد که بخواهد از چه زاویه‌ای به آن مطلب نگاه بکند.

اما این کار به عنوان یکی از اولین تجربه‌ها چطور بود؟

به نظر من یک مقدار سنگین بود.

برای تماشاگر خارج از کشوری سنگین بود یا اصولا کار، کار سنگینی بود؟

به نظر من کار و متن سنگین بود، ولی فکر می‌کنم می‌توانستند یک مقداری راحت ترش کنند.

علی اصغر سلطانیه نماینده ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گفت که این سازمان، ماهیت فنی دارد و «ناظر سازمان ملل» نیست که بخواهد به دنبال نشانه‌‌ای از برنامه‌های مخفی ساخت تسلیحات هسته‌ای باشد.

به گزارش آسوشیتدپرس، آقای سلطانیه در عین حال از تمایل تهران به افزایش همکاری‌های خود با آژانس خبر داد.

بر اساس این گزارش، به نظر می‌رسد اظهارات سلطانیه برای رفع نگرانی‌ها در خصوص ادامه همکاری ایران با آژانس بین المللی انرژی اتمی و گمانه‌هایی مبنی بر احتمال کاهش آن صورت گرفته باشد.

وی در ادامه گفت که ایران به جای کاهش ارتباط با آژانس،‌ در پی افزایش همکاری‌های خود با این سازمان است.

آقای سلطانیه افزود که دیدار روز پنجشنبه غلامرضا آقازاده رئیس سازمان انرژی اتمی ایران با محمد البرداعی نیز بر «ارتقای همکاری‌های تهران با آژانس متمرکز بوده است».

به نوشته آسوشیتدپرس، روز پنجشنبه گذشته آقازاده به نحوی برخورد کرد که نشان می‌داد تهران بیش از این آمادگی برای پاسخ به سوالات آژانس درباره اتهامات فعالیت‌های مخفیانه هسته‌ای را ندارد.

آقای آقازاده بعد از دیدار با البرادعی گفت که تحقیق درباره چنین اتهاماتی «خارج از حوزه وظایف آژانس است».

وی بدون توضیح بیشتری افزود که با هرگونه تحقیقات بیشتر در این زمینه «به شیوه‌ای دیگر برخورد خواهد شد.»
این در حالی است که آقای سلطانیه نظر آقازاده را کاهش همکاری ایران با آژانس ندانست.

نماینده ایران در آژانس انرژی اتمی در عین حال، تحقیق و آزمایش بیشتر بر سر تولید مخفیانه سلاح‌های هسته‌ای از سوی ایران را «اتهاماتی ساختگی و جعلی از سوی آمریکا» دانست.

وی گفت که ایران در راستای تعهدات قانونی خود به همکاری با آژانس ادامه می‌دهد.

در پی توقیف گذرنامه عبد‌الله مومنی و دو فعال حقوق‌بشر در ایران و بازماندن آنها از شرکت در نشست سالانه نهادهای حقوق‌بشری آسیا و اقیانوسیه، شیرین عبادی برنده صلح نوبل و فعال حقوق‌بشر در ایران به این اقدام جمهوری اسلامی اعتراض و آن را محکوم کرد.

آقای مومنی قرار بود شب گذشته به عنوان نماینده سازمان دانش آموختگان ایران در سیزدهمین نشست سالیانه نهادهای ملی حقوق بشر در آسیا و اقیانوسیه که در کشور مالزی برگزار می‌شود، شرکت و سخنرانی کند.

به گزارش وب‌سایت ادوارنیوز، حسن اسدی زیدآبادی، مسئول کمیته حقوق بشر سازمان دانش آموختگان ایران با اعلام این خبر می‌گوید که آقای مومنی «گزارش مفصلی از وضعیت حقوق بشر در ایران همراه با مصادیق بارز نقض آن از سوی حاکمیت، جهت ارائه به این نهاد بین المللی آماده» کرده بود که با توقیف گذرنامه‌اش موفق به ارائه این گزارش در نشست نشد.

براساس گزارش‌ها از خروج دو عضو کانون مدافعان حقوق بشر و سازمان حقوق بشر کردستان به عنوان نمایندگان تشکل‌های مدنی مدافع حقوق بشر در ایران که به همراه آقای مومنی قصد شرکت در این نشست را داشته‌اند نیز ممانعت شده است.

نام این دو نماینده حقوق‌بشر ایران دکتر اسماعیل‌زاده و دکتر شیرازی عنوان شده است.

شیرین عبادی فعال صلح در ایران نیز امروز شنبه در واکنش به این اقدام و در گفتگو با وب‌سایت ادوارنیوز گفت: «چنین روش‌هایی با قوانین داخلی ایران از جمله آیین دارسی کیفری و قانون مجازات اسلامی در تناقض است، و هیچ کس را نمی توان بنابر ادعاهای واهی ممنوع الخروج کرد.»

خانم عبادی همچنین با اعلام اینکه ایران تاکنون سه مرتبه از سوی سازمان‌ملل متحد محکوم به نقض حقوق‌بشر شده است، افزود: «این گونه موارد قطعا در نگاه مجامع بین‌المللی به وضعیت حقوق بشر در ایران تاثیر منفی خواهد گذاشت.»

همچنین در نامه‌ای که کمیته حقوق بشر سازمان دانش آموختگان ایران خطاب به نمایندگان تشکل‌های ملی و غیردولتی مدافع حقوق بشر (ای‌پی‌اف) نوشته، این اقدام مقامات جمهوری اسلامی را نقض صریح ماده ۱۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر و بند ۲ از ماده ۱۲ میثاق حقوق مدنی – سیاسی دانسته‌ است.

ماده ۱۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر حق شهروندان برای خروج از کشور را به رسمیت شناخته است و بند ۲ از ماده ۱۲ میثاق حقوق مدنی – سیاسی مقرر می دارد: «هر کس باید برای ترک هر کشوری حتی کشور خود نیز آزاد باشد».

در بیانیه این کمیته، همچنین از نمایندگان حاضر در این نشست خواسته شد تا مراتب اعتراض و محکوم نمودن این اقدام جمهوری اسلامی را اعلام نمایند.

باراک اوباما نامزد حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا به مقامات ایران توصیه کرد که «منتظر انتخابات آینده ریاست جمهوری در این کشور نمانند» و پیشنهاد غرب برای کنارگذاشتن برنامه هسته‌ای خود را بپذیرند.

به گزارش آسوشیتدپرس از پاریس، وی در کنفرانس خبری مشترکی با نیکولای سارکوزی رئیس جمهوری فرانسه گفت: «گمان می کنم فشارها تازه بر ایران آغاز شده است.»

آقای اوباما افزود که ایران باید در ازای دریافت مشوق‌های تجاری و فنی، از غنی‌سازی اورانیوم دست بردارد.

باراک اوباما در کنفرانس خبری مشترکی با نیکولای سارکوزی، رویترز

وی گفت که با سارکوزی در خصوص این‌که ایران در موقعیت خطرناکی قرار دارد و جهان باید به این کشور برای پایان دادن به برنامه هسته‌ای غیرقانونی خود پیام روشنی بدهد، توافق دارد.

نامزد حزب دموکرات ایالات متحده در انتخابات ریاست‌جمهوری این کشورپیشتر بارها در خصوص تهدید اسرائیل از سوی ایران به واسطه بلند پروازی های هسته‌ای اش اشاره کرده بود.

به گزارش خبرگزاری ها وی در دیدار از اسرائیل اعلام کرده بود که جهان، باید مانع از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شود.

اوباما ادامه داد که ما به ایران پیشنهاد می‌کنیم که رفتار خود را تغییر دهد و از منافع ارتباط با جامعه جهانی برخوردار شود و یا تحریم‌های بیشتر را بپذیرد.

جان مک کین رقیب جمهوری خواه اوباما به شدت ایده اوباما مبنی برگفتگو با مقامات ایران را رد کرده بود و گفته‌های او را غیر مسئولانه و ساده دلانه انگاشته بود.

با این حال، جورج بوش رئیس جمهور ایالات متحده که همواره با مذاکره مستقیم با ایران بر سر برنامه هسته‌ای این کشور مخالف بود، ویلیام برنز فرد شماره سه وزارت خارجه آمریکا را برای شرکت در مذاکرات غرب با ایران به ژنو اعزام کرد.

obama_sarkozy.jpg

مقامات هند اعلام کردند در اثر بیش از ۱۲ انفجارپیاپی در شهر غربی احمدآباد، حداقل ۱۵ نفر کشته و بیش از ۱۰۰ نفر زخمی شدند.

خبرگزاری فرانسه به نقل از شبکه‌های تلویزیونی هند خبر داد که گروه کوچکی به نام «مجاهدین هندی» مسئولیت این انفجارها را به عهده گرفته است.

احمدآباد مرکز گروه‌های افراطی هندو است که در سال ۲۰۰۲ هزاران مسلمان در حملات هندوها علیه آن‌ها کشته شدند.

بر اساس این گزارش، انفجارهای پی درپی که تا ۱۷ انفجار تخمین زده می‌شوند و برخی از آنها حتی بیمارستان‌ها را هدف قرار داده بودند، یک روز پس از انفجارهای مشابهی در شهر بنگلور رخ داد.

بنگلور به مرکز تکنولوژی کامپیوتری در جهان شهرت دارد.

مقامات رسمی و نیروهای امدادی تعداد زخمیان این انفجارها را بیش از ۱۰۰ نفر تخمین می‌زنند.

کارشناسان فدرال هند گفته‌اند که بمب‌های منفجر شده ساعتی بوده‌اند و داخل جعبه‌هایی روی دوچرخه‌های متعدد قرار داشته‌اند.

بی‌بی‌سی نیوز نیز در گزارش مشابهی نوشت که این انفجارها در مناطق شلوغ، تجاری، ایستگاه‌های اتوبوس و قطار رخ دادند.

پیش‌بینی می‌شود انفجارهای امروز شنبه در احمد آباد با انفجارهای بنگلور در ارتباط باشد.

هند در سال‌های اخیر موجی از بمب گذاری‌ها را پشت سر گذاشته است که از مساجد و معابد هندوها به داخل شهر کشیده شده‌اند.

تعدادی از سناتورهای با نفوذ دموكرات ایالات متحده با ارسال نامه‌ای به رئیس‌جمهوری این كشور از ایده بازگشایی دفتر حافظ منافع آمریكا در تهران حمایت كردند.

به گزارش گاردین، این سناتورها که از سوی جان کری هدایت می‌شوند، در عین حال خواستار «حضور دیپلماتیک محدود اما استراتژیک» ایالات متحده در ایران شدند.

دیك دربین، جان كری، كارل لوین، پتریك لیهی، راس فاین گلد، دایان فاین استاین و پتی موری از سناتورهای امضا كننده این نامه هستند.


در این نامه آمده است: «حضور دیپلماتیک محدود در ایران، به درک ما از واقعیات رقابت سیاسی در این کشور که بر تصمیم گیری‌های تهران تاثیر می‌گذارد کمک می‌کند.»

روابط دیپلماتیک ایران و ایالات متحده از سال ۱۹۷۹که حکومت پهلوی سقوط کرد، قطع شده است.

سناتورهای دموکرات آمریكایی افزوده اند: «تصمیم بازگشایی دفتر حافظ منافع آمریكا در تهران و پیوستن به جمع مذاکره کنندگان مستقیم با ایران اقدامی درست اما دیرهنگام است.»

به نوشته سناتورها، اعزام ویلیام برنز معاون وزیرخارجه آمریکا به ژنو برای شركت در گفتگو با ایران نیز پیام مثبتی درباره مقاصد ایالات متحده به مردم ایران و جامعه بین الملل می‌دهد.

خبر احتمال بهبود مناسبات میان ایران و غرب، به‌ویژه آمریکا تنها نقل محافل سیاسی نیست. همه‌ی صحنه‌های حیات اجتماعی در ایران براساس مسایل مبتلا‌به خود، به نوعی متوجه این رویداد است و در این میان عرصه‌ی اقتصاد به‌ویژه یکی از فعال‌ترین محیط‌های بحث در این مورد است. بدون استثنا همه‌ی طبقات و گروه‌های اجتماعی به لحاظ اقتصادی علاقمند به مشارکت در این بحث و نگران روند‌های آن هستند.

در گفت و گو با یک خانم خانه‌دار تهرانی، صاحب یک سوپر مارکت در تهران، یک بازرگان در شهر تهران و هم‌چنین آقای دکتر پدرام سلطانی، عضو هیات نمایندگی اتاق بازرگانی تهران، بخش صنایع و معادن، به این بیم و امیدها پرداختم.

خانم طاهری، خانه دار، این خبر را شنیده‌ و این‌طور فکر می‌کند:

من مثبت فکر می‌کنم، چون خیلی تاثیر دارد.

چه تاثیری دارد‌ دقیقاً؟

وقتی روی اقتصاد تاثیر داشته باشد، کار درست می‌شود، معتاد کم می‌شود، زندان‌ها خلوت می‌شود؛ ممکن است کل مشکلات حل نشود ولی یک مقداری حل می‌شود. روابط وقتی حسنه باشد مثل کشورهای دیگر‌ که با هم ارتباط دارند، مثل غرب؛ اقلاً یک چیزهایی مردم آنجا دارند. چون الان وضع خیلی ناجور و وحشتناک است، مخصوصاً برای جوانان. ما که دیگر عمرمان را گذرانده‌ایم ولی دل‌مان برای جوان‌ها می‌سوزد.

چرا فکر می‌کنید رابطه‌ی با آمریکا در زندگی جوان‌ها موثر است؟

برای این‌که وقتی رابطه‌شان خوب بشود، بالاخره یک عده‌ای از لحاظ اقتصاد تامین می‌شوند؛ شاید! ـ من این‌طوری فکر می‌کنم ـ از لحاظ مسکن مثلاً شاید کمک کند آمریکا، کمک فکری بکند، مثلاً مسکن ارزان بشود، چیزهای دیگر ارزان شود. الان کسانی که می‌خواهند ازدواج کنند، دست‌شان بسته است.

خیلی چیزها است که الان من نمی‌توانم پشت سرهم بگویم. تحریم ابران که اصلاً مرکز آن، اقتصادی است. تحریم اقتصادی بر برق، آب، بیکاری و مسکن و همه‌ی این‌ها تاثیر دارد. تمام وضعیت موجود باعث بیکاری، اعتیاد و فساد می‌شود.

اگر روابط درست بشود، آمریکا به ایران کمک فکری می‌کند و شاید کشور پیشرفت کند. خلاصه الان جوان‌ها نمی‌توانند ازدواج کنند، چون خانه گران است و مرکز همه‌ی این‌ها بیکاری است که ربط پیدا می‌کند به اقتصاد.

آقای محمد منصوری، بازرگان می‌گوید:

من فکر می‌کنم تعامل با همه‌ی کشورها چه اروپا چه شرق‌، چه چین و روسیه می‌تواند برای همه‌ی مردم دنیا و من‌جمله مردم ما مثبت باشد‌ و می‌تواند به رشد اقتصادی و مناسبات مردم کشورها با همدیگر کمک کند.

تاثیرات مثبت یا منفی مناسبات ایران و آمریکا در حوزه کار شما که بازرگانی هست چگونه است؟

زمینه کار من یک قسمت آن بازرگانی داخلی و یک قسمت آن بازرگانی خارجی است. متاسفانه در زمینه بازرگانی خارجی، ما دچار مشکلاتی شدیم. هم تحریم بانک‌ها باعث شده که دیگر شرکت‌های خارجی، ال سی (اعتبار) قبول نمی‌کنند و برای انتقال حواله دچار مشکل هستیم. تحریم‌ها، هزینه و ریسک تجارت را واقعاً بالا برده است. قوانینی که خود دولت برای کشور وضع می‌کند هم، تاثیرگذار است. مثلاً سال گذشته ما مشکلی داشتیم برای حواله کردن پول و بستن قرارداد.

دولت اعلام کرد که کلیه خریدها باید به یورو انجام بشود و دلار را حذف کردند. در این بین نرخ برابری دلار خیلی تغییر کرد، ولی قیمت‌های خارجی را ما بسته بودیم و این باعث شد که ما ۲۰ تا ۳۰ درصد دچار زیان بشویم و به تبع هزینه تمام شده برای ما بالا رفت...

شما قرارداد را به دلار بسته بودید و موقع پرداخت مجبور شدید که یورو بپردازید؟

دلار بود و وقتی که می‌خواستیم خرید کنیم، دولت اعلام کرد که ما نمی‌توانیم به دلار پرداخت کنیم و قراردادها همه باید طبق قوانین بانک مرکزی، به یورو بسته بشود‌ که ما به یورو انجام دادیم و دقیقاً همان زمان نرخ یورو نسبت به دلار افزایش یافت و ضرر آن برای ما شد و سودش هم برای شرکت خارجی.

چون که ما اگر دلار خرید می‌کردیم، با همان قیمت سابق بود ولی متاسفانه ۲۰ تا ۳۰ درصد ضرر کردیم و اعتراض هم کردیم به بانک مرکزی، نامه دادیم ولی تاثیری نداشت و دلیل آن‌ها هم احتمالاً این بود که ممکن است بین دولت و بانک مرکزی آمریکا درگیری ایجاد شود.

در بازرگانی داخلی هم بحرانی که از نظر روانی بین کسبه و تجار وجود دارد، باعث می‌شود که یک مقدار با احتیاط بیشتر کار کنند و مشکلات عدیده‌ای هم برای همه به‌وجود آوردند. البته دولت با توجه به این‌که نرخ نفت بالا رفته، یک مقدار از قدرت اقتصادی‌اش استفاده کرده و توانسته داخل را پوشش بدهد، ولی ما هم دچار رکود هستیم هم تورم.

یعنی چه؟

الان نرخ‌ها رو به بالا است. بازرگان‌ها قیمت‌ها را بالا می‌برند و از طرف دیگر رکود داریم، چون دولت آمده جلوی اعتبارات را گرفته است.

در واقع معامله انجام نمی‌شود‌؟

معامله انجام نمی‌شود، ولی تورم رشد خودش را دارد. وجود رکود و تورم در یک جامعه، یعنی فاجعه.

اما آقای منطقی، صاحب یک سوپر مارکت در تهران حتی بهبود رابطه ایران با آمریکا را راهی برای گشایش اقتصادی در ایران نمی‌داند. او معتقد است:

عامل اصلی گرانی، خود دولت است. فقط این را می‌توانم بگویم. کارآیی ندارند و آدم‌های بی‌کفایتی رأس کار نشسته‌اند و نمی‌توانند مملکت را اداره کنند، فقط همین را می‌توانم بگویم.

جالب این‌جاست که صحبت‌های آقای دکتر پدرام، اقتصاد‌دان و عضو هیات نمایندگی اتاق بازرگانی تهران نیز به نوعی جمع‌بندی گفته‌های چند نفری است که با آن‌ها گفت و گو کردم:

قطعاً اگر ما روابط همه جانبه‌ متعادل و مناسبی با آمریکا داشته باشیم، به خصوص از نظر اقتصادی برای کشور می‌تواند مفید باشد. به جهت این‌که آمریکا، بزرگ‌ترین اقتصاد دنیا را داراست. در سال‌های گذشته میزان سرمایه گذاری خارجی از سوی کشور آمریکا، یعنی سرمایه‌گذاری‌هایی که توسط شرکت‌های آمریکایی در جهان انجام می‌شود، همیشه به نسبت کشورهای دیگر بیشترین میزان بوده است.

در شرایطی که ما در صنایع مختلف به خصوص در نفت و گاز نیاز به سرمایه‌گذاری خارجی داریم، طبیعی است که اگر شرایط عادی بشود، این سرمایه‌گذاری‌ها به سمت کشور ما سوق پیدا می‌کند و در هرجایی که سرمایه‌گذاری انجام بشود، اشتغال و درآمد به‌وجود می‌آید و متعاقب آن رفاه اجتماعی به‌وجود خواهد آمد.

البته آمریکا، بزرگترین وارد‌کننده دنیا هم هست. آمریکا، در سال‌های گذشته از نظر میزان واردات، رتبه‌ی اول را داشته؛ از نظر میزان صادرات اول و بعضاً دوم و یا سوم بوده، ولی در واردات، همیشه اول بوده و بزرگترین خریدار دنیاست.

بنابراین وقتی روابط عادی باشد، بخشی از کالاهای ما هم طبیعی است که می‌توانند به بازارهای آمریکا راه پیدا بکنند و تمام این‌ها باعث ایجاد اشتغال و ایجاد درآمد در کشور خواهد شد.

منظورتان رفع آثار تحریم‌های اقتصادی است و بهبودی که از این راه در اقتصاد پیدا می‌شود‌؟

این مشکلی که ما الان با دلار داریم، مشکلی است که ناشی از تحریم است. من به نکاتی که به واسطه تحریم باعث ایجاد مشکل در اقتصاد کشور ما شده، اشاره‌ای نکردم. طبیعی است که اگر میزان ارتقای روابط در این حد بتواند بالا برود که تحریم‌ها برداشته بشود، حتی در حد تحریم‌های بانکی، در این‌که تبادلات ما را تسهیل بکند، بسیار می‌تواند تاثیرگذار باشد.

چون هم می‌تواند سبب شود عملیات واردات و صادرات را با سهولت و هم با حجم بالاتری باعث بشود و همین‌طور قیمت و هزینه واردات ما را که الان به‌واسطه‌ی این تحریم‌ها بالا رفته، پایین بیاورد. تمام این‌ها مواردی است که طبیعتاً در شرایط عادی و شرایطی که تحریم نباشد، منافعی را که از ما در این مدت سلب شده، بتواند به ما برگرداند.

من قبل از شما با یک بازرگان صحبت کردم که می‌گفتند مصوبه‌ی دولت در تغییر پرداخت‌ها از دلار به یورو، باعث زیان‌هایی برای ایشان شده و در عین حال سود بیشتری برای شرکت خارجی طرف معامله. این چطور ممکن است؟

زمانی که شما قراردادی را با یک نوع ارز می‌بندید و نهایتاً دیگری مجبور می‌شوید به ارز پرداخت کنید، طبیعی است که طرف مقابل شما، حداقل هزینه‌ی تبدیل این ارز به ارز دیگر را به شما تحمیل خواهد کرد و نه به خودش و این هزینه در بعضی مواقع با توجه به این‌که تبادلات و تعاملات بانکی ما با خارج از کشور بسیار گسترده نیست، در وضعیت فعلی می‌تواند حتی از میزان متعارف آن هم بالاتر باشد و من هم اعتقاد دارم که تغییر ارز اجباری از دلار به یورو، هزینه‌هایی را به بازرگانان ما تحمیل می‌کند.

خبرگزاری دولتی ایرنا در گزارشی اعلام کرد که برخی از روشنفکران آمریکائی در نامه‌ای به باراک اوباما نامزد دموکرات‌ها در انتخابات ریاست‌جمهوری این کشور از وی خواستند که در صورت پیروزی در انتخابات، به ایران به خاطر امتناع از توقف غنی‌سازی اورانیوم، حمله نکند.

این روشنفکران به آقای اوباما توصیه کرده‌اند که «اشتباه بوش در عراق» را مرتکب نشود.

این نامه در حالی منتشر می‌شود که باراک اوباما در سخنرانی‌های انتخاباتی خود همواره مواضع معتدلی در برابر ایران و مناقشه‌ هسته‌ای این کشور با غرب اتخاذ می‌کند.

ایران وغرب چندین سال است که بر سر برنامه هسته‌ای تهران مذاکرات فشرده‌ای را برای توقف غنی‌سازی از سوی جمهوری اسلامی آغاز کرده‌اند.

در آخرین دور از این مذاکرات، غرب طرح توقف در برابر توقف را مطرح کرده است.

در این طرح ایران به مدت شش هفته غنی‌سازی اورانیوم را متوقف خواهد کرد و در مقابل غرب نیز از تشدید تحریم‌ها صرفنظر می‌کند.

ایران دو هفته فرصت دارد که به این پیشنهاد پاسخ بدهد.

در نامه این روشنفکران که چهارم جولای در زی مگزین منتشر شده است، آمده است: «ما با نتیجه‌گیری محمد البرادعی مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی موافق هستیم که حمله نظامی به ایران بدترین احتمال ممکن است و منطقه را به گلوله‌ای از آتش تبدیل می‌کند.»

نویسندگان نامه با اعلام نگرانی از برخی گزارش‌ها در خصوص احتمال حمله اسرائیل و دولت جورج بوش به تاسیسات هسته‌ای ایران، خطاب به آقای اوباما نوشته‌اند: «ما از موضع شما در سال ‪ ۲۰۰۲‬علیه جنگ با عراق استقبال کردیم و از اظهارات شما در اوایل انتخابات مبنی بر استفاده از دیپلماسی در رابطه با ایران راضی هستیم.»

در بخش دیگری از این نامه که به امضای افرادی چون نوام‌ چامسکی رسیده، همچنین آمده است: «حمله به ایران بر خلاف منشور سازمان ملل است و بر خلاف قانون نیاز به اجازه کنگره برای آغاز جنگ دارد.»

این روشنفکران در عین حال اعلام کرده‌اند که تشویق اسرائیل برای حمله به ایران اقدامی «نابجا و غیر دمکراتیک» است.

در پایان این نامه این روشنفکران با اعلام حمایت از مواضع اوباما در قبال مناقشه هسته‌ای ایران، اعلام کرده‌اند که وی باید «علیه هرگونه اقدام به جنگ دولت بوش» سخنرانی کند.

این نامه از سوی مایکل البرت از زی نت، کتی البیسا رئیس اجرایی ابتکار حقوق اجتماعی اقتصادی ملی، جان امیدون از کهنه سربازان آمریکا برای صلح، استنلی آرونویتز استاد جامعه شناسی دانشگاه شهر نیویورک، روزالین باکساندال استاد دانشگاه ایالتی نیویورک، نوآم چامسکی استاد بازنشسته ام آی تی و ری کلوز افسر بازنشسته سازمان جاسوسی آمریکا- کارشناس مسائل خاورمیانه امضاء شده است.

این نامه که در این سایت برای امضای عموم قابل دسترسی است، تاکنون از سوی بیش از ۶۵۰۰ نفر امضا شده است.

سعید جزی، نوجوانی که به جرم قتل در زمانی که سنی زیر ۱۸ سال داشت به اعدام محکوم شده بود، با رضایت اولیای دم مقتول از مرگ نجات یافت.

خبرگزاری ایسنا، امروز شنبه به نقل از محمد مصطفایی، وکیل این نوجوان، گفت که خانواده مقتول روز پنجشنبه، گذشت و رضایت خود را نسبت به سعید جزی اعلام کردند.

این بخشش در مراسمی با عنوان «خون‌بس» پنجشنبه گذشته و با حضور دبیر انجمن ایلامی‌های مقیم مرکز، رییس شورای حل اختلاف منطقه‌ی لموار، مشاور شورای شهر تهران و بسیاری از افراد خیر شهرستان ایلام اعلام شده است.

سعید جزی یکی از چهار نوجوانی است که طی ماه‌های اخیر نهادهای فعال حقوق‌بشر در جهان با صدور بیانیه‌های متعددی خواستار لغو حکم اعدام وی شده بودند.

سه نوجوان دیگر، بهنود شجاعی، محمد فدائی و صالح تاسه هستند که با وجود فرصت‌های متعددی که از سوی رئیس قوه قضائیه ایران در اختیار آنان قرار داده شده، تاکنون موفق به کسب رضایت خانواده مقتولان و فراهم آوردن مقدمات عفو خود نشده‌اند.

در ایران برای حدود ۱۴۰ نوجوان که در سن زیر ۱۸ سال مرتکب قتل شده‌اند، حکم اعدام صادر شده است.

گروه‌های حقوق‌بشر نیز در هفته‌های اخیر با صدور بیانیه‌ای از مسئولان قضایی ایران خواسته‌اند که صدور حکم مجازات اعدام برای افراد زیر سن قانونی را متوقف و از اعدام چهار نوجوانی که در آستانه اجرای حکمشان قرار گرفته‌اند صرف نظر کند.

سعید جزی در ۲۳ خرداد ۱۳۸۲ فردی به نام مرتضی جان زمین را‏‎ طی نزاع دسته جمعی به ضرب چاقو به قتل رسانده و از سوی دادگاه شعبه ۱۱۸۳تهران به اعدام محکوم شده بود.

نرسی، پادشاه ساسانی (۲۹۳- ۳۰۲ میلادی) زمانی که از نبرد با پسر برادرزاده‌ی خود بهرام سوم که به جای او بر تخت نشسته بود، پیروز بازگشت، در پایکولی برج یادمانی ساخت و بر دیواره‌های آن کتیبه‌هایی نگاشت و داد تا تندیس‌اش را بر اطراف برج نصب کنند.

برج پایکولی امروز در کردستان عراق قرار گرفته است و کتیبه نرسی بر دیواره‌های آن را از مهم‌ترین کتیبه‌های دوران ساسانی به شمار آورده‌اند.

از سال ۲۰۰۶ میلادی گروهی از باستان‌شناسان و حفاظت‌گران ایتالیایی در یک پروژه‌ی مشترک با اقلیم کردستان عراق به مطالعه‌ی باستان‌شناسی و حفاظت از ساختار این برج مشغول شده‌اند. در این گروه همچنین متخصصان کتیبه‌های باستانی، تاریخ هنر و تاریخ ایران از دانشگاه لاساپینزا شهر رم (La Sapienza) نیز عضویت دارند و با باستان‌شناسانی از کردستان عراق همکاری می‌کنند.

برج پایکولی، در کوهستان‌های زاگرس و در میانه‌ی راه شهر سلیمانیه عراق و قصرشیرین ایران قرار گرفته است. این منطقه در دوران باستان در مرز میان دو ناحیه‌ی مهم یعنی تیسفون و ایالت آسورستان قرار گرفته بود. آسورستان نام میان‌رودان یا بین‌النهرین در دوران ساسانی بوده است.

پایکولی در اصل مکانی است که تعدادی از اشراف به انتظار بازگشت نرسی بودند تا با اعلام وفاداری خود، او را به عنوان پادشاه جدید معرفی کنند. بنابراین برج در مکانی که ارزش نمادین زیادی برای پادشاه ساسانی داشت ساخته شده است.

عکسی قدیمی از پایکولی در حدود سال ۱۹۰۳، منبع: Freer Gallery of Art and Arthur M. Sackler Gallery

این مکان امروز ممکن است به نظر جایی پرت و دورافتاده در میان کوهستان باشد، اما در روزگار خودش محل گذار راه‌هایی بود که از دشت‌های آسورستان (میانرودان یا بین النهرین) به تیسفون می‌آمد و از آنجا به آتورپاتکان (آذربایجان) می‌رفت.

نرسی فرزند شاپوراول، در دوران سلطنت پدرش شاه یا فرمانروای ارمنستان بود. اما پس از مرگ او و همچنین پس از مرگ برادرش بهرام، طی ماجراهایی که در کتیبه شرحش آمده، از ارمنستان راهی ایران شد تا سلطنت را از بهرام سوم پس‌بگیرد.

کتیبه‌ی پایکولی شرح این ماجراهاست که به دو زبان فارسی میانه و پارتی نوشته شده است. کتیبه از سه بخش تشکیل شده است: در بخش نخست یا مقدمه، تبار‌نامه نرسی معرفی می‌شود. در بخش دوم یا بخش اصلی کتیبه، به رویدادهایی که از زمان مرگ بهرام دوم رخ می‌دهد و سپس ملاقات نرسی با بزرگزادگان در گذرگاه پایکولی اشاره شده و پس از آن به شکست و تسلیم بهرام سوم اشاره کرده و می‌نویسد به درخواست بزرگ‌زادگان پادشاهی را پذیرفته است.

در بخش سوم نیز که موخره‌ی کتیبه است به دوستی و صلح با سزار روم اشاره و نام شاهان و ساتراپ‌هایی که پادشاهی او را پذیرفته‌اند ذکر می‌کند.¹

برج و کتیبه‌ی پایکولی در حقیقت سندی است که نرسی برای مشروعیت پادشاهی خود به دست می‌دهد. اما از نکات ارزشمند دیگر آن اشاره به اختلاف‌های موجود در دربار ساسانی بر سر نحوه‌ی انتخاب جانشین پادشاه است. نرسی گرچه تاکید می‌کند جانشین راستین تاج و تخت پدرش است، اما به‌طور ضمنی به اهمیت نقش بزرگان و اشراف در تایید صلاحیت خویش نیز صحه می‌گذارد و از این رو گذرگاه پایکولی را برای ساختن این یادمان انتخاب می‌کند. اما کتیبه‌ی پایکولی برای دقیق‌تر شدن در تاریخ ساسانی نیز حاوی نکات ریزتری است.

در حقیقت پس از آن‌که نهاد سلطنت و روحانیت